Obszar problemu
Bioreaktor to hałaśliwe miejsce. Temperatura się waha, pH dryfuje w obrębie pasm kontrolnych, czujnik odczytuje odrobinę więcej niż w zeszłym tygodniu. Każdy sygnał z osobna wygląda dobrze; rozwijający się problem żyje we wzorcu rozłożonym między sygnałami. Operatorzy są dobrzy w rozpoznawaniu wzorców, które już widzieli — ale te rzadkie, te wczesne i te, które mają znaczenie tylko w kombinacji, zwykle umykają, aż kosztują kampanię.
Kiedy usterka się pojawi, reakcja liczy się bardziej niż sam alarm. Wiedzieć, kto co ma zrobić, w jakiej kolejności i z jakimi danymi w ręku — to jest powolna część szybkiej reakcji.
Co badamy
Adaptacyjny cyfrowy bliźniak Modici powstaje po to, by porównywać każdy nowy przebieg z modelowym oczekiwaniem normalnego zachowania tego procesu, w tej skali, w tej konfiguracji. Celem nie jest zastąpienie intuicji operatora — chodzi o danie modelowi pamięci, która nie zapomina o rzadkich wzorcach, i wydobycie ich na powierzchnię w porę, by zareagować.
Jak reszta platformy, to wczesny etap prac; część jest finansowana w ramach naszego projektu FENG.